Renzo Piano Postdamer Platz Berlin Germany (1992 – 2000)

Η κεντρική ιδέα του Renzo Piano για την Post Damer Platz περιλάμβανει ένα concept χρήσεων βασισμένο στην Ευρωπαϊκή αστική ανάπτυξη. Ως κύριο στοιχείο της ζωντανής αστικής κουλτούρας, ο δρόμος θεωρείται ως δημόσιος χώρος: μικρές αποστάσεις και πολλές διαφορετικές δυνατότητες χρήσης καθιστούν την περιοχή ελκυστική, δημιουργώντας μία πολύχρωμη ζωή στους δρόμους. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ποικιλία και στην αρχιτεκτονική, ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός ξεκίνησε με τη διευκρίνιση ότι όχι μόνο ο πρώτος, αλλά και οι υπόλοιποι νικητές του βραβείου θα συμμετάσχουν για την υλοποίηση των επιμέρους κτιρίων. Υπό την καλλιτεχνική καθοδήγηση του Renzo Piano, 6 άλλοι αρχιτέκτονες εξουσιοδοτήθηκαν για τα κτίρια: Arata Isozaki (Τόκιο), Christoph Kohlbecker (Gaggenau), Hans Kollhoff (Βερολίνο), Ulrike Lauber και Wolfram Wöhr (Μόναχο), Χοσέ Ραφαέλ Μονέο ( Μαδρίτη) και Richard Rogers (Λονδίνο).

Ο Renzo Piano προετοίμασε το λεγόμενο «δεκάλογο», στον οποίο καθορίζονται οι κατευθυντήριες γραμμές για το σχεδιασμό των κτιρίων. Αρχικά, η περιοχή θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από οπτική ακεραιότητα. Για τις προσόψεις των κτιρίων χρησιμοποιήθηκαν κυρίως πήλινα,τούβλα και αμμόπετρα, έτσι ώστε να αποπνέουν μια ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα. Σχεδόν όλα τα κτίρια έχουν στοές στην επιφάνεια του δρόμου.Τα πεζοδρόμια έχουν πλάτος έως οκτώ μέτρα παρέχοντας αρκετό χώρο για διάφορες υπαίθριες εκδηλώσεις. Η δημιουργία της περιοχής του νερού, η λεγόμενη "Piano λίμνη», έχει θετικό αντίκτυπο στο μικροκλίμα της περιοχής. Στην φάση για τη βελτιστοποίηση του σχεδιασμού,συμφωνήθηκε ένας συνδυασμός γραφείων, κατοικιών και εμπορικών χρήσεων σε αναλογία 50:20:30.

Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα του σχεδίου του Renzo Piano είναι η πειστική λύση για την οπτική σχέση μεταξύ της περιοχής και το κοντινό κέντρο του Kulturforum, καθώς και η δημιουργία στοιχείων νερού στην ανάπτυξη.Γύρω από την Marlene-Dietrich-Platz, η οποία αποτέλεσε την κεντρική πλατεία κατά τη φάση σχεδιασμού, ο Renzo Piano συγκέντρωσε κτίρια δημόσιου χαρακτήρα: ξενοδοχεία, θέατρο, καζίνο, εστιατόρια, καταστήματα λιανικής πώλησης. Η πλατεία σχεδιάστηκε ως ένα σύνολο ανεξάρτητων κτιρίων. Το θέατρο και το καζίνο μπορεί να θεωρηθεί ως μια νέα ανατολική πλευρά που τοποθετείται μπροστά από τη βιβλιοθήκη.Ο μεγάλος θόλος που δημιουργήθηκε, περιβάλλει την πλατεία σαν φουαγιέ.

Η περιοχή στην πλατεία Πότσνταμ είναι το αποτέλεσμα εκτεταμένων διαγωνισμών και σχεδιασμών. Τα 19 κτίρια της περιοχής DaimlerChrysler έχουν κατασκευασθεί σύμφωνα με τα σχέδια διεθνών αρχιτεκτονικών ομάδων υπό την ηγεσία του Renzo Piano. Ο Renzo Piano θέλησε να δημιουργήσει μιας συνοικία ευρωπαϊκής πόλης και έδωσε στην περιοχή ένα διακριτικό βλέμμα με την όψη της τερακότα, που ανέπτυξε ειδικά για την πλατεία Πότσνταμ.

Τα σχέδιά του βασίζονται στο σχέδιο αστικής ανάπτυξης δύο αρχιτεκτόνων από το Μόναχο τους Hilmer και Sattler. Το εν λόγω σχέδιο προβλέπει τη χάραξη των δρόμων καθώς και τη δομή των κτιρίων. Αποτέλεσε τη βάση για τους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς που διοργανώθηκαν στη συνέχεια. Το σημείο εκκίνησης ήταν ένας σχεδόν εντελώς άδειος χώρος με μεγάλο αριθμό ιστορικών αναφορών, οι οποίες, ωστόσο, δεν υπήρχαν πλεόν. Με εξαίρεση το Haus Huth, το οποίο είχε επιζήσει του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμο και του Potsdamer Strasse.

Η περιοχή στην πλατεία Πότσνταμ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα ιδιωτικού τομέα αστικού σχεδιασμού στην Ευρώπη.Η πλατεία Πότσνταμ έχει συνολικό εμβαδόν 500.000 τετραγωνικά μέτρα και χρησιμεύει επίσης ως πρωταρχικός συγκοινωνιακός κόμβος για το Βερολίνο με τα τμήματα της οδικής κυκλοφορίας στο επίπεδο του δρόμου, καθώς και με το μετρό και τις γραμμές του τρένου υπόγεια.

Ως εμπορικό και ψυχαγωγικό κέντρο, η πλατεία Πότσνταμ έχει μια αρκετά μεγάλη ποικιλία από δραστηριότητες. Είχε προβλεφθεί η εκ προθέσεως να είναι μια «ζωντανή περιοχή όλο το εικοσιτετράωρο» . Η περιοχή περιλαμβάνει ένα εμπορικό δρόμο, την πλατεία Πότσνταμ Αρκάδες, το Θέατρο στην πλατεία Πότσνταμ, το BLUEMAX Theater του Βερολίνου Casino, το νυχτερινό κέντρο ADAGIO, το κέντρο της ταινίας CinemaxX, το Grand Hyatt Hotel Berlin, η Mandala Hotel και πολλές καφετέριες, εστιατόρια και μπαρ. Επιπλέον, η πλατεία Πότσνταμ είναι ο τόπος διεξαγωγής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου από το 2000. Ο επίσημος διαδικτυακός τόπος για την περιοχή διαφημίζει ότι περίπου 70.000 με 100.000 άτομα χρησιμοποιούν τις διάφορες εγκαταστάσεις καθημερινά.

Ο πιο πετυχημένος χώρος από τους κοινόχρηστους της περιοχής είναι οι δύο δημόσιες πλατείες. Οι πλατείες αυτές χρησιμοποιούνται ως είσοδοι στο μετρό αλλά επίσης και ως χώροι για υπέθριες αγορές. Επιπλέον, στην έκταση τους υπάρχουν αρκετά αξιοθέατα, όπως κομμάτια του Τείχους του Βερολίνου και δείγματα της φλογώμορφης αρχιτεκτονικής.